Fiscale anonimiteit dankzij aandelen aan toonder? Die tijd is voorbij. Een persoonlijke kanttekening.

Houders van aandelen in een Aktiengesellschaft (AG) naar Zwitsers recht gaven vaak daarom de voorkeur aan aandelen aan toonder, omdat de namen van de houders niet werden gepubliceerd. Kort gezegd: geld dat ondergebracht was in een AG door de houder van de aandelen in de AG, bleef verborgen voor de – Nederlandse – fiscus. Bij aandelen op naam is dit niet het geval.

De aanbevelingen van de Groupe d’action financière (“Gadi”), een internationaal gremium met zetel in Parijs dat zich in het bijzonder wijdt aan de bestrijding van het witwassen van zwart geld, hebben geleid tot een wijziging van de desbetreffende bepalingen in het Obligationenrecht. Tegen het Bundesgesetz zur Umsetzung stond de mogelijkheid van een referendum open. Deze termijn is echter ongebruikt op 2 april 2015 verstreken.

De verscherping van het schweizer Geldwäschereigesetz en het Zwitserse strafrecht is daarmee een feit.

Om hoeveel Kapitalgesellschaften gaat het eigenlijk? De eigenaren van de aandelen in rond 50’000 Aktiengesellschaften krijgen vanaf midden 2015 te maken met de nieuwe wetsbepalingen: de verkrijger van aandelen aan toonder moet aan de onderneming binnen een maand zijn naam en volledige adres melden. De ondernemingen moeten daarvan boek houden, waarvan publicatie voor iedereen mogelijk is. De Verwaltungsrat is verantwoordelijk voor het nakomen van deze mededelingsplicht en is voor schade aansprakelijk.

Dit is echter niet de enige brisante wijziging: elke Kapitalgesellschaft is vanaf medio 2015 verplicht de namen van de aandeelhouders te melden die meer dan 25% van het kapitaal bezitten of voor meer dan 25% een stemrecht kunnen uitoefenen. Dit geldt dus ook voor de eigenaren van aandelen op naam en van Stammanteile in een Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH). Ook hier is de desbetreffende onderneming aansprakelijk voor schade indien deze plicht niet tijdig wordt nagekomen.

geld-finanzen-notenGeluiden vanuit Anwaltskanzleien duiden erop dat men de daaruit voor de onderneming voortvloeiende tijdsbesteding niet in verhouding acht tot het voordeel van grotere openheid. Zelf meen ik dat die tijdsbesteding niet zo dramatisch is als wel wordt voorgesteld en dat transparantie in dit soort aangelegenheden de maatschappelijke belangen dient. Dit laatste grond ik op mijn ervaring dat de belangstelling voor aandelen aan toonder inderdaad – in ieder geval grotendeels – voortkwam uit de wens geld voor de fiscus te verbergen. Dat belang kan begrijpelijk zijn, een ondernemersbelang is het echter niet.

This entry was posted in Financien, Juridisch, Voor ondernemers, vragen and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply