Waarom hebben wij ruzie?

Het is goed om vast te stellen dat conflicten niet altijd te vermijden en soms zelfs heel nuttig kunnen zijn.

Toch willen de meeste mensen een eenmaal gerezen conflict tot een goed einde brengen. Om dit te kunnen, is het goed om na te gaan waarom we eigenlijk ruzie hebben of zelf ruzie maken.

Aan ruzie ligt in veruit de meeste gevallen een niet vervulde behoefte ten grondslag. Waarover had u de laatste keer ruzie? Met uw baas over een vakantiedag, met uw partner omdat hij zijn spullen niet opruimt terwijl u dat al zo vaak om gevraagd hebt of met uw buren omdat zij op onmogelijke tijd het grasveld gaan maaien?

De behoefte aan vrijheid, de behoefte aan orde en de behoefte aan rust, in al deze gevallen wordt daaraan niet voldaan. Dat geeft stress en dit veroorzaakt weer een reactie. Een andere vraag is, hoe reageren wij daarop? U kent vast wel het type driftkikker[1] en de inslikker. Het eerste type begint direct te brullen en te schreeuwen, het tweede zout zijn boosheid op tot het vat overloopt en de stortbij op u neerkomt. Geen van beide reacties brengt u verder. Of toch, het geeft u inzicht. U weet dan dat u niet behoort tot de weinig gelukkigen die een zo sterke behoefte hebben aan harmonie dat zij alles (nu ja, veel) in harmonie kunnen brengen en dus kunt u proberen of de volgende tips helpen:

  • geeft u zelf een tijd in harmonie te komen door voor ruimtelijke rust te zorgen (ruim uw buro op of doe de afwas)
  • zorg ervoor dat ten minste minimaal tijd verstrijkt tussen de ontvangst van de prikkel voordat u reageert. Dus pak niet de telefoon of typ een boodschap in met de bedoeling de ander duidelijk te maken dat dit echt niet kan. Met twee of meer uitroeptekens!
  • beter nog: slaap er een nacht over. Maar dat is veel moeilijker. Mocht u het kunnen opbrengen, weet dan dat het u een voordeel verschaft. De ander heeft ook kunnen nadenken waardoor de kans ontstaat dat redelijker en pragmatischer tegen de zaak wordt aangekeken.
  • zorgt u voor een wisseling van perspectief. Dat kunt u of letterlijk opvatten of ook geestelijk, niet iedereen heeft immers een berg achter zijn huis waar hij op kan klimmen of een zolderraam waaruit hij over de daken van zijn stad kan kijken.
  • wisseling van geestelijke perspectief: dat vormt een onderdeel van een training waarvan ik uit eigen ervaring kan zeggen dat deze enorm nuttig kan zijn. Het helpt u om het standpunt van de ander te begrijpen en soms zelfs te billijken. Stel, u hebt ruzie met uw chef of met uw buurman. U en uw vriendin spelen een rollenspel. Uw vriendin speelt de chef of buurman. Hij heeft zijn argumenten. U vat deze argumenten samen: “Wanneer ik u goed begrijp, dan vindt u dat…..”? Hij voelt zich gehoord en begrepen. Dan vat de ander uw argumenten samen, totdat blijkt dat u elkaar beter begrijpt dan u had durven denken. Natuurlijk blijft er een verschil tussen beider standpunten bestaan. Maar dat verschil blijkt doorgaans wel te kunnen worden overbrugd.

U vraagt zich af, waarom al dit gedoe, terwijl wij ook ruzie kunnen voorkomen. Ten dele kan dat zeker. Aan ruzie gaan signalen vooraf. Wij alle kennen die. Een zwijgen, een kort antwoord, een blik. Daarop kunt u reageren: “Ben je boos dat ik weer mijn spullen heb laten slingeren? Dat is ook dom van mij. Vind je het goed dat ik het straks na het thuiskomen doe”? In deze fase van een beginnende ruzie zijn de woorden die u kiest, de toon waarop en het begrip dat u toont, bepalend. Ieder excuus dat tevens een verwijt inhoudt “Ja maar, jij bent altijd ook zo …..”, hitst de gemoederen aan.

Die «Herzenskommunikation»

Om de schrijfster, Heike Eberle, niet te kort te doen laat ik hieronder haar woorden onverkort en onvertaald volgen:

  • Erweitern Sie Ihren Wortschatz. Es fällt uns sicher nicht immer leicht, locker aus dem Ärmel unsere Gefühle zu schütteln. Das verlangt Überwindung und etwas Übung. Ich garantiere Ihnen aber: Wer genau weiß, was einem fehlt, ist klar im Vorteil.
  • Schulen Sie Ihre eigene Wahrnehmung und Ihre Empathie. Ärger, Wut, Fluchtverhalten sind die Vorstufen eines möglichen Konfliktes. Gehen Sie hier direkt in die Gesprächsoffensive. Eruieren Sie die dahinterstehenden Bedürfnisse.
  • Hinterfragen Sie, wenn Ihnen etwas „Spanisch“ vorkommt: Was stimmt nicht? Warum reagiert der eigentlich so? Welches Bedürfnis ist bei dem in den Hintergrund geraten

Wenn die Giraffe mit dem Wolf tanztWenn die Giraffe mit dem Wolf tanzt: Konfliktbewältigungsmethoden sind schön und gut. Besser ist es, den schwelenden Konflikt direkt beim Schopfe zu packen, zu erkennen und durch kluge Kommunikation im Keime ersticken zu lassen. Bleiben Sie immer wieder an der «gewaltfreien» Kommunikation dran. Sie werden bald sehen: Wenn es Ihnen gelingt, Ihre Gefühle und Bedürfnisse so zu formulieren, dass Sie Ihren Gegenüber nicht verletzen oder gar beleidigen, dann zählen Sie zu den Meistern der Konfliktvermeidung.

Bron: www.klug-managen.de



 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply